آموزش مهارت های شغلی

آموزش های مهارتی

اقتصاد و رشد و توسعه آن، به اشتغال نیروی انسانی وابسته است. این نیروی انسانی نیز برای دستیابی به کار یا شغل مناسب نیاز به مهارت آموزی دارد. مهارت با استعداد ذاتی متفاوت بوده و اکتسابی است. معموالً مهارت هایی که هر فرد برای اشتغال نیاز دارد در سه بخش انسانی، ادراکی و فنی دسته بندی می شوند.

مهارت های انسانی و ادراکی عمومی اند مانند توانایی ایجاد تفاهم و همکاری، فعالیت به عنوان عضوی از یک گروه، درک دیگران و... ؛ این مهارت های عمومی به تخصص خاصی مرتبط نیست و برای هر نوع فعالیت اجتماعی ضروری است؛ اما مهارت های فنی، به توانایی هایی گفته می شود که منحصرا مربوط به شغل یا حرفه ای خاص هستند.

برای کسب مهارت متناسب با مشاغل نیاز به فراگیری عالوه بر آموزشهای معمول دارد. کسب مهارت برای ورود به بازار کار را مهارت آموزی می گویند. با فراگیری مهارت های شغلی و تخصصی به نیروی انسانی و ترغیب آن ها به اشتغال، می توان موجب کاهش مشکالت اقتصادی شد. مهارت آموزی یا فراگیری تخصص ها از طریق تکرار، تمرین و کارورزی برای کسب توانایی و تخصص در یک زمینه است. این توانایی می تواند برای شغل یا حتی برای زندگی فرد به کار رود.

آموزش مهارت محور

باتوجه به اینکه بخش اعظمی از مهارت آموزی می تواند در مدارس و مهم تر از آن در دانشگاه ها صورت گیرد، آموزش های مهارت محور یک استراتژی مهم در همه دنیا به خصوص کشورهای پیشرفته گشته است. در کشورهای پیشرفته 30 درصد از آموزش ها به صورت تئوری و 70 درصد عملی است اما این مهم در کشورهای جهان سوم مانند کشور ما برعکس بوده و تنها حدود 30 درصد از فعالیت های آموزشی به صورت عملی است. بر این اساس ضروری است برنامهها و فعالیتهای مناسب مهارتافزایی برای بسیاری از دانشجویانی که رشتهها و دروس آنها بیشتر جنبه تئوری و نظری دارد پیشبینی گردد.

در سامانه کارآمد سعی بر این است که به صورت سیستمی مشکل و موضوع فوق مورد توجه قرار گیرد و با برگزاری دورههای مهارتی ، مشاوره شغلی ، انجام بازدیدهای صنعتی و موارد مشابه، اشتغال و آمادگی برای ورود به بازار کار دانشجویان بهبود یابد.